قدرت موتور یک عامل کلیدی در تعیین بازده عملیاتی تراکتور است.این دو به طور مثبت همبستگی دارند، اما قدرت بیشتر لزوماً مساوی با کارایی بیشتر نیست.
به حداکثر رساندن بهره وری مستلزم در نظر گرفتن سناریوی عملیاتی و مناسب بودن ادوات کشاورزی است.
1. قدرت الف را تعیین می کندتراکتور"قابلیت عملیاتی پایه" و پیش نیاز کارایی است.
قدرت موتور مستقیماً توانایی یک تراکتور برای راندن ادوات کشاورزی، سرعت رانندگی و ظرفیت عملیاتی پایدار آن را تعیین می کند.
این در سه جنبه کلیدی منعکس می شود:
ظرفیت یدک کشی: هر چه قدرت بیشتر باشد، وسیله ای که تراکتور می تواند یدک بکشد عریض تر یا سنگین تر است. برای مثال، یک تراکتور 50{3}}اسببخاری فقط میتواند یک تیلر چرخشی با عرض 1.5- متر- را بکشد، در حالی که یک تراکتور 100 اسببخاری میتواند یک تیلر چرخشی با عرض 3 متر را بکسل کند، که منطقه یکبار مصرف را دو برابر میکند و طبیعتاً کارایی را بهبود میبخشد.
سرعت عملیاتی: هنگام یدککشیدن یک وسیله، یک تراکتور با قدرت{0} بالاتر میتواند سرعت بیشتری را حفظ کند (به عنوان مثال، از 5 کیلومتر در ساعت تا 8 کیلومتر در ساعت)، که منطقه بزرگتری را در واحد زمان پوشش میدهد.
این امر آن را به ویژه برای کاشت و برداشت محصولات بزرگ مانند گندم و ذرت مناسب می کند.
سازگاری بار: موتورهای با قدرت کافی دارای نرخ ذخیره گشتاور بالاتری هستند (معمولاً بیشتر یا مساوی 20٪).
این امر باعث میشود در هنگام مواجهه با نوسانات بار، مانند خاک سخت یا علفهای هرز متراکم، احتمال توقف یا کاهش سرعت آنها کمتر شود، بنابراین از تلفات کارایی ناشی از خاموش شدن و راهاندازی مجدد مکرر جلوگیری میشود.
II. "تطبیق قدرت و پیاده سازی" کارایی "بیشینه" را تعیین می کند
صرفاً دنبال کردن قدرت بالا بدون تطبیق آن با دستگاه می تواند منجر به هدر رفتن کارایی یا آسیب به تجهیزات شود. کلید در "تطبیق قدرت-پیاده سازی" نهفته است:
قدرت کم با وسایل بزرگ: تراکتورنمیتواند دستگاه را با بار کامل هدایت کند، بنابراین باید سرعت آن را کاهش دهد یا حتی مکررا متوقف شود. راندمان واقعی ممکن است کمتر از یک ابزار کم قدرت و کوچک باشد.
برای مثال، یک تراکتور 20{2}}اسب بخاری که به زور یک تیلر با عرض 2-متر را می کشد، ممکن است سرعت عملیاتی خود را از 4 کیلومتر در ساعت به 2 کیلومتر در ساعت کاهش دهد، که کارایی آن را نسبت به تیلر چرخشی با عرض 1 متر کاهش می دهد.
قدرت بالا با وسایل کوچک: تراکتور مانند "اسب بزرگی که یک گاری کوچک را می کشد" عمل می کند، از قدرت موتور کم استفاده می کند و مصرف سوخت را افزایش می دهد (مصرف سوخت در واحد سطح کار شده). در حالی که سرعت های عملیاتی بالا است، راندمان ضعیف است. عملکرد درازمدت با بار کم-میتواند باعث رسوب کربن در موتور شده و طول عمر آن را کاهش دهد.
3. تأثیر توان بر بازده در سناریوهای عملیاتی مختلف متفاوت است.
عملیات کشاورزی مختلف نیاز به توان متفاوتی دارند که برای به حداکثر رساندن راندمان نیاز به انتخاب هدفمند دارند:
عملیات سبک-(مانند بذرکاری و خاک ورزی): نیازهای برق کمتر است و تراکتورهای{1} با قدرت متوسط (30-50 اسب بخار) می توانند آنها را برآورده کنند.
تفاوت کارایی در این سناریوها در درجه اول به دلیل عرض پیادهسازی است نه افزایش بیش از حد توان.
عملیات سنگین-(مانند خاکورزی عمیق و برگشت کاه): نیاز به قدرت زیاد است و به تراکتورهای- با قدرت بالا (80-120 اسب بخار) نیاز دارد. قدرت ناکافی می تواند منجر به عمق خاک ورزی ناکافی، کندی عملیات یا حتی تکمیل ناقص شود.
در این موارد، افزایش توان می تواند به طور قابل توجهی کارایی را بهبود بخشد.
سناریوهای پیچیده (مانند زمین های کوهستانی و زمین های گل آلود):علاوه بر قدرت، سیستم چهار چرخ متحرک و نوع لاستیک تراکتور تأثیر بیشتری دارند، اما قدرت همچنان پایه است.در شرایط سازگاری زمین، تراکتورهای با قدرت{0} بالاتر، قابلیت عبور بهتری دارند و احتمال گیر افتادن کمتری دارند، که میتواند تلفات زمان غیر{1}}را کاهش دهد و به طور غیرمستقیم کارایی را بهبود بخشد.
